Praca tłumacza zwykle postrzegana jest jako łatwe i dochodowe zajęcie. Niewiele osób zwraca jednak uwagę na to, że zawód ten wymaga ogromnej wiedzy i dużej odpowiedzialności, a od tłumaczy wymaga się szczególnych predyspozycji i umiejętności.
Zdawalność egzaminu na tłumacza przysięgłego pozostaje od lat na bardzo niskim poziomie. Według Państwowej Komisji Egzaminacyjnej przyczyn tego problemu należy upatrywać w braku odpowiedniego przygotowania egzaminowanych.
Bardzo wiele osób rozważających możliwość pracy w charakterze profesjonalnego tłumacza, decyduje się na rozpoczęcie studiów filologicznych.
19 czerwca 2013 r. przedstawiono projekt zmian w ustawach określających zasady dostępu do niektórych zawodów regulowanych.
To, że tłumaczenie przysięgłe rządzi się swoimi prawami wie każdy kto choć raz miał okazję tłumaczyć przysięgle jakiś dokument. Zazwyczaj tłumaczenie wykonywane jest z języka obcego na język polski lub odwrotnie. Czasami zdarza się jednak, iż klient chce przetłumaczyć przysięgle dokument np. z języka niemieckiego na język angielski.
Tłumacz często postrzegany jest jako osoba, która zajmuje się czymś banalnym. Cóż to za problem przełożyć tekst z jednego języka na inny, jeśli zna się te dwa języki na bardzo dobrym poziomie?
Uprzednio opisane nagrody Science Fiction & Fantasy Translation Awards są już znane na świecie, jednak jest to konkurs dopiero raczkujący i zdobywający renomę (odbyły się dopiero dwie edycje, w tym roku zaledwie po raz trzeci zostaną przyznane).
Życie z wykonywania tłumaczeń to nie jest bajka – jak już kilka razy we wcześniejszych postach zostało to ukazane. Podobnie z resztą myślał powszechnie znany pisarz Miguel de Cervantes: „nie dlatego to mówię, aby zawód tłumacza miał być w pogardzie, gdyż człowiek może się przecie jeszcze zatrudniać gorszymi rzeczami, które mniej korzyści przynoszą”.
Bycie tłumaczem wiąże się głównie z pracą z ludźmi, wobec czego tłumacz powinien wiedzieć, jak zachować się w konkretnej sytuacji. Jest to szczególnie ważne podczas wykonywania tłumaczeń ustnych, kiedy to tłumacz jest obserwowany cały czas.
Wydawać by się mogło, że łacina i język starogrecki najlepsze czasy już od bardzo dawna mają za sobą. Właściwie określenie „lepsze czasy” jest tu sporym eufemizmem gdyż od kilku wieków są po prostu… martwe. Jeszcze w średniowieczu i renesansie ich znajomość była absolutną koniecznością dla człowieka o wysokim statusie społecznym.
